sobota, 24 lutego 2024

S06 Przesłuchanie

 
Może w Eastling to mistrz oszustwa, ale Sigalel od razu skumała z kim ma do czynienia

Nieprzytomny krasnolud został zabrany do świątyni, razem z nieprzytomnym giermkiem i poranionymi bohaterami (szczęśliwie Brindal nie zaraził się plagą po ugryzieniu demona). Arveen miała “zająć się sprzątaniem” stodoły. W tym czasie grupa podzieliła się na dwie części, bo w pokonanym przeciwniku rozpoznano Thoraka, druciarza mieszkającego w Eastling od wiosny. Zamieszkał na skraju wsi, dwa domy od tego, który został spalony gdy jeden z jego mieszkańców zmienił się w demona.

Thorakowi nie wracała świadomość, więc część grupy udała się do jego domu na poszukiwanie informacji. Bohaterowie znaleźli sporo żarcia i piwa (potem Brindal zbadał dokładniej beczkę i okaże się, że było go zdecydowanie mniej), ale też spalony w połowie arkusz papieru. Leżał w zimnym kominku, jakby ktoś chciał zniszczyć zapisaną na nim wiadomość, ale papier zwęglił się tylko w połowie. Pozostała część była niezapisana.

Brindal pozostał na miejscu by dokładniej przeszukać wszystkie izby. W tym czasie Sigalel, Morthos i Raxis rozpoczęli przesłuchanie.

Rozmowa z Thorakiem nie była łatwa. Rudowłosy krasnolud wypowiadał się bardzo spójnie i wiarygodnie. Twierdził, że jest druciarzem, jednym z wielu braci żyjących w społeczności nieopodal Hammerfast. Sprowadził się do Eastling w poszukiwaniu lepszego życia. Nie rozumiał co się stało, choć domyślił się, że stracił zmysły i zaatakował bez powodu bohaterów. Nie winił nikogo za zranienie ani za uwięzienie, jednak nie przyznawał się do winy. Powiedział, że ostatnim co pamięta, było odczytanie znalezionego przy progu jego domu listu od kuzyna z Hammerfast. Dokładniejsze pytania Morthosa skierowały rozmowę w kierunku magii - czarów, uroków lub klątw zapisanych pomiędzy normalnymi słowami.

Thorakowi niemal się udało…

Sigalel dostrzegła jednak drobne spojrzenia w bok i uśmieszek, kiedy Scorn podsumował ciąg przyczynowo-skutkowy, prowadzący od czaru zaszytego w liście do mentalnej dominacji. Blef się nie udał.

Nie oznaczało to jednak, że Thora zaczął od razu mówić. Był coraz bardziej niespokojny, wręcz niestabilny, żądał gwarancji bezpieczeństwa. Ostatecznie stanęło na tym, że to Arveen z nim porozmawia - po tym, jak obiecała, że nie zostanie zabity, a jedynie sprawiedliwie osądzony. Podczas gdy wszyscy poza Raxisem poszli przeszukiwać dom Thoraka, przesłuchanie trwało nadal i doprowadziło do odkrycia - prawdopodobnie - cennych informacji na temat plagi otchłani.

Thorak przyznał się, że jest najmłodszym z trójki braci przewodzących klanowi Sabrak, wygnanemu dawno temu z zajmowanych ziem. Przybyli tu kierowani wizjami Zarnaka, czarnoksiężnika od dekad badającego niebezpieczne formy magii. Najstarszy z braci doprowadził resztki klanu do miejsca nazywanego Kręgiem Zmierzchu. Świątynia boga szlamów znajdowała się 2-3 dni drogi na północny-wschód od Eastling, pod ziemią. Wejście do niej miało się znajdować między czarnymi skałami zwanymi Zębami Ghaunadaura. Początkowo miejsce było nieprzyjazne, ale Zarnak, razem ze środowym bratem (o imieniu Dal-Nar) zdołali je ujarzmić. Klan odgruzowywał zasypane tunele i komnaty wspólnie z żywiołakami sprowadzonymi przez Dal-Nara. W tym czasie Thorak dostał zadanie infiltracji Eastling. Mieszkał tu spokojnie przez kilka miesięcy, jedynie sporadycznie dostarczając informacje agentom klanu Sabrak.

Kilkanaście dni temu otrzymał fiolkę z czerwonym płynem przetkanym złotymi żyłkami. Rozkazano mu wlać go do największej studni (i oczywiście nie czerpać stamtąd wody przez kilka kolejnych dni). To było źródłem przemiany miejscowych i wywołało zarazę. Thorak przyznał się, że ostrzegł Zarnaka o obecności bohaterów (to właśnie rytuał był zapisany na nadpalonym liście). Treść wiadomości brzmiała: "Bracie, grupa awanturników trafiła do Eastling. Mogą być dużym zagrożeniem. Jest wśród nich czerwony drakon oraz diabelstwo o dziwnych rogach. Nie znam ich zamiarów”.

Zdrajca nie potrafił powiedzieć jednoznacznie czemu klan przybył do Kręgu. Sądził, że Zarnak znalazł tam źródło potęgi, które pozwoliłoby mu zemścić się za krzywdy, jakich doznał klan Sabrak. Prawdopodobnie miał możliwość - dzięki rytuałowi albo jakiemuś artefaktowi - przejęcia kontroli nad demonami, w których przemieniały się ofiary plagi otchłani.

Nie chciał mieć nic wspólnego z Kręgiem Zmierzchu - narysował jednak prowizoryczną mapę do tego miejsca oraz zdradził hasło broniące dostępu ("Przyczajony pochłania wszystko").

Rozmowa z Ren naprowadziła wszystkich na możliwość, że rzekoma Enklawa, w której miała szukać pomocy gdyby grupa się nie rozdzieliła, była właśnie Kręgiem Zmierzchu. Symbolika nie zgadzała się idealnie, ale zbyt wiele łączyło te miejsca oraz charakter kultystów, by mógł być to zbieg okoliczności. Klan Sabrak robił prawdopodobnie interesy z Sadiel.
 
Drużyna wstępnie postanowiła zająć się sprawą. Szczegóły zostały omówione wieczorem w karczmie Spragniony Wół, prowadzonej przez niziołka imieniem Holfast Hornwood, mającego o wiele lepszy humor, niż w ciągu ostatnich dwóch tygodni. Wieść o znalezieniu leku na zarazę rozniosła się po Eastling i była na tyle wiarygodna, że na jedno ciemne wybrało się również kilkoro miejscowych. Podczas - bądź co bądź - uczty grupa razem z Vidanem, Ren i Arveen postanowiła o dalszych krokach. Grupie została zaoferowana nagroda w postaci starej wieży leżącej nieopodal Eastling w ramach wynagrodzenia za rozwiązanie problemu klanu Sabrak. Bohaterowie byli już w zasadzie przekonani by zająć się sprawą, ale był to miły gest, który skłonił ich również do rozważenia decyzji o osiedleniu się w pobliżu po zakończeniu zadania. Padła też decyzja, by Ren pozostała na miejscu - odebrana z ulgą przez zainteresowaną, której chodzenie po podziemiach nie łączyło się ze słowami “zysk” i “zabawa”.

Ta ostatnia padła na koniec ofiarą własnej pułapki. Flirt z Brindalem zakończył się - ku jej zaskoczeniu - zaakceptowaniem propozycji wspólnej kąpieli. Kiedy przyszło co do czego, Ren dała znać, że chciała jedynie trochę się poprzekomarzać, ale wzięła wspólną kąpiel z krasnoludem, podczas której oczywiście do niczego nie doszło. Potem oboje próbowali lekkiej gry “zakochanych”, ale raczej w ramach żartu, niż próby przekonania kogokolwiek, że obudziło się w nich jakieś uczucie.
Noc minęła wyjątkowo spokojnie. Rankiem drużyna, z uzupełnionymi zapasami, wyposażona przez świątynię w kilka eliksirów leczenia, ruszyła na północny-wschód ku Kręgowi Zmierzchu.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

S44 Bitwa o Eastling

Cisza przed burzą   Azoth ani przez sekundę nie wzbraniał się od pomocy. Uznał, że najlepszą taktyką - ze względu na obecność trzech grup - ...