wtorek, 17 września 2024

S20 Uroczysko

Trochę chłodnawo.

Bohaterowie graczy zostali wynajęci przez Taslin Hardblood, krasnoludzką badaczkę z Gildii Wiedzy Hammerfast do wyprawy na północ od Kniei Zmrożonych Pni. Od roku prowadziła badania dotyczące pogody w Dolinie Nentir i była przerażona tym, jak szybko klimat się ochładza. Ten region kontynentu miewał cieplejsze i chłodniejsze okresy, ale nigdy pogoda nie zmieniała się tak drastycznie w tak krótkim czasie.

Jej badania wskazywały na to, że pewne miejsce emituje chłód, który wpływa na cały obszar Doliny Nentir. Znajdowało się w pobliżu Uroczyska, osady znajdującej się pod patronatem dawnego członka gildii magów z Fallcrest, Ildora z Oros. Taslin nie znała osobiście tego czarodzieja, nie była więc w stanie skontaktować się z nim bezpośrednio. Nimozaran nie mógł pomóc ze względu na konflikt z Ildorem - podczas ostatniego spotkania mało co się nie pozabijali. Krasnoludka zdobyła jednak informacje, które mogły pozwolić na teleportację bohaterów do starego kręgu na centralnym placu osady będącej “pod ochroną” Ildora. Taki czyn byłby lekko niegrzeczny, ale nie powinien być odebrany jako akt wrogości.

Po krótkich przygotowaniach bohaterowie zameldowali się u Taslin, która otworzyła magiczny krąg prowadzący do Uroczyska. Wepchnęła ich prosto w lodowy huragan bijący od otwartego portalu wewnątrz pionowego, kamiennego kręgu. Zanim ktokolwiek odniósł poważne obrażenia, postacie rozsypały się po wiosce i ukryły za ścianami zlodowaciałych budynków. Wokół widać było pokryte warstwą lodu ślady opuszczonej wioski. Kryte strzechą domostwa były rozsypane wokół starego, kamiennego kręgu. Nie było śladów życia, poza pokrytymi szronem, zamarzniętymi zwłokami niewielkich ptaków. Ktokolwiek tu mieszkał, odszedł dawno temu. Badanie wnętrza chat pozwoliło stwierdzić, że miejscowym udało się uciec. Z wyjątkiem zamarzniętych zwłok kilku kurczaków nie było widać ofiar lodowego portalu. Podejrzenie, że wieśniakom udało się uciec potwierdziło się wkrótce w postaci jednego z nich - konkretnie krasnoluda imieniem Foggy, który podkradł się pod karczmę (której nota bene był właścicielem) i został dostrzeżony przez grupę.

Zgodnie z jego opowieścią, w Uroczysku doszło do katastrofy. Kilka miesięcy temu ktoś lub coś włamało się do wieży Ildora. Widać było efekty niszczycielskich zaklęć, które były rzucane wewnątrz budynku. Czarodziej prawdopodobnie przegrał, bo bitwa skończyła się częściową dewastacją budowli. Mieszkańcy Uroczyska zdecydowali zgodnie, że nie można ryzykować zagrożenia ze strony istoty, która prawdopodobnie zabiła ich maga i przenieśli się do kręgu driady żyjącej nieopodal. Oczywiście za jej zgodą. Była to bardzo dobra decyzja, ponieważ kilka dni później portal leżący na skraju wioski aktywował się, zamrażając wszystko wokół. Mieszkańcy wsi wciąż tkwią w oazie zieleni - obszarowi wokół dębu driady, wewnątrz którego panuje wieczne lato. Wiedzą, że nadużywają jej gościnności, nie mają jednak innego wyjścia, niż spróbować przeczekać zimę.

Foggy oczywiście zgodził się zaprowadzić bohaterów do kręgu. Poznali tam kilkoro mieszkańców Uroczyska. Jedną z tych istot był półork Ikush, jeden z niewielu wychodzących poza Święty Gaj. Zdradził, że widział jakieś sylwetki poruszające się leniwie po ruinach wieży. Najwięcej informacji zdradził jednak skrzat, który przedostał się do świata materialnego z Feywild. Jego zdaniem wszystkie te wydarzenia były powiązane z zaginięciem małżonka szlachetnej sidhe władającej Zieloną Polaną, krainą po drugiej stronie portalu. Zdarzyło się to trzy lata temu. Od tamtej pory Azariah, bo tak miała na imię owa fey, coraz mocniej zatraciła się w smutku, co odmieniło jej domenę - stała się Ponurą Polaną, krainą wiecznej zimy. Skrzat przedostał się do świata materialnego uciekając przed falą lodu, która ruszyła z zamku Azariah gdy ta wydała krzyk rozpaczy - zapewne znak, że Estelar, jej ukochany, nie żyje. Zgodnie z informacjami od mieszkańców Uroczyska, portal został otwarty i był wykorzystywany przez Ildora, zatem było oczywiste, że może być związany z przemianą domeny Azariah w Ponurą Polanę.

Grupa nie dysponowała środkami by przekroczyć portal, dlatego zdecydowała się w pierwszej kolejności zbadać ruiny Starej Wieży. Po nocy spędzonej w Świętym Gaju udała się tam z samego rana. Obalone bloki skalne były rozrzucone po całym dziedzińcu, najwięcej bezpośrednio przy wieży. W dobrym stanie pozostał jedynie parter i północno-zachodnia część muru. Ziejąca dziura na środku była pozostałością po studni. Czarny otwór wejścia, dawno pozbawionego drzwi był jedyną widoczną drogą do środka.

Kiedy grupa zaczęła rozglądać się po dziedzińcu, z wejścia i resztek studni zaczęły wydostawać się martwiaki. Zombie i ruchome, odcięte dłonie okazały się być bardzo twardymi przeciwnikami - twardymi, ale nie dość potężnymi by pokonać Czerwoną Czwórkę. Wszystkie zostały zniszczone dzięki umiejętnościom i mocom bohaterów.

Górna część wieży została zniszczona, ale podziemia ocalały w całości. Grupa zaczęła badać pracownię Ildora, ale zanim zdążyła się dobrze rozejrzeć, na jej drodze stanął potężny przeciwnik - zombie powstały z beholdera. Obawiając się jego magicznych zdolności, postacie wykorzystały najsilniejsze moce i zdolności, radząc sobie dość szybko z nieumarłym wynaturzeniem. Obecność tego potwora zdradzała co stało się feralnej nocy, pozostawało jednak pytanie - co stało się z Ildorem?

wtorek, 3 września 2024

S18-19 Hammerfast

Raz ty czytasz książkę, raz książka czyta ciebie

Hammerfast jest domem dla żywych i umarłych, zarówno krasnoludów, jak i orków - na mocy mistycznego porozumienia między Moradinem a Gruumshem, będącymi obywatelami miasta niezależnie od pochodzenia. Choć funkcjonuje jako normalne miasto - największe i najbogatsze w tej części Doliny Nentir - nie wygląda jak takie. Domostwa były w przeszłości grobowcami, a wiele budynków, krypt i podziemnych kompleksów nadal pozostaje zapieczętowana. Tamże znajdowała się siedziba Gildii Wiedzy, w murach której miał zostać odprawiony rytuał z księgi Ivaka Stoneblooda.

Wędrując pod bramę prowadzącą do otwartej dzielnicy, bohaterowie minęli liczne namioty wyznawców Gruumsha, place przygotowane do turniejów strzeleckich, areny gladiatorskie i zapaśnicze oraz miejsca, w których orki miały rywalizować na tuzin innych, znanych sobie, okrutnych sposobów. Przed wejściem Czerwona Czwórka została wypytana przez krasnoludzkiego strażnika - na wieść o kontaktach z Kragganem bohaterowie otrzymali zapewnienie, że rankiem będą mieć od niego jakąś informację. Sami opowiedzieli o spotkaniu z agresywnymi orkami oraz ciałami ich ofiar leżącymi w pobliżu - krasnolud podziękował i obiecał zająć się tą sprawą.

Faktycznie, po nocy spędzonej w gospodzie, grupa otrzymała zaproszenie na obiad i spotkanie w dzielnicy Gildii Wiedzy. Podczas rozmowy z Kragganem i jego dwiema towarzyszkami opowiedzieli o swoich przygodach oraz o odnalezieniu zapisków dotyczących Elin. Po burzliwej dyskusji ustalono, że rytuał tak czy inaczej będzie odprawiony, ale to czy jego celem będzie wypuszczenie duszy Blackward, czy też zniszczenie jej jako demonicznego bytu będzie musiało zostać doprecyzowane. Rozwiązaniem, o ile drużyna wykaże tyle determinacji, byłoby skonsultowanie się z Czarcim Foliałem - potężną księgą, która jest ukrywana w podziemiach pod wieżą Gildii Wiedzy. Próba wczytania się w zapiski z tego woluminu byłaby jednak bardzo niebezpieczna - księga miała wywoływać halucynacje lub wizje, w trakcie których czytający mógł oszaleć albo nawet umrzeć. Grupa zdecydowała się podjąć to wyzwanie - potrzebna była jednak zgoda Taslin Hardblood, mistrzyni alchemii. Krasnoludka magini nie robiła wielkich problemów - sprawa była na tyle istotna, że taki ruch wydawał się jak najbardziej właściwy.

Podczas przygotowań do rytuału i “lektury” grupa zdecydowała się zabalować na festiwalu. Niestety udział w rywalizacji nie zakończył się wygraną bohaterów - ewidentnie zabrakło szczęścia, bo umiejętnościami członkowie Czerwonej Czwórki zdecydowanie wyróżniali się na tle innych uczestników. Największym pechowcem okazał się Raxis, któremu ktoś skubnął sakiewkę.

Po odpoczynku bohaterowie trafili do podziemi pod wieżą, gdzie w zamkniętej, strzeżonej komnacie znajdowała się, skuta łańcuchami, przeklęta księga. Grupa została zamknięta i zapieczętowana w pomieszczeniu. Kiedy Morthos otworzył Czarci Foliał, dało się słyszeć demoniczne wycie, a grupa znalazła się już w zupełnie innym miejscu.

Czerwoną Czwórkę czekało kilka testów, które miały za zadanie pokazać determinację, być sprawdzianem dla ich woli i umiejętności. Zdołali pokonać czarta na polach Avernusa, nie złamały ich potworne wizje. Ostatecznie stanęli przed diabłem, który udzielił im odpowiedzi na pytanie, potwierdzając, że Elin Blackward była istotą sprzymierzoną z Otchłanią. Wcześniej wypytał o to i owo Morthosa - jak się okazało, był to sprzymierzeniec lub sługa jego dziadka. To, co Czerwona Czwórka przeżyła, nie było jedynie wizją.

Ostatecznie rytuał odprawiony przez Kraggana doprowadził do zniszczenia Elin Blackward. Jej dusza została unicestwiona. Miecz - już bez niezwykłych zdolności - został zwrócony Brindalowi. Historia Galgarna Fleshrippera się jednak na tym nie skończyła.

S44 Bitwa o Eastling

Cisza przed burzą   Azoth ani przez sekundę nie wzbraniał się od pomocy. Uznał, że najlepszą taktyką - ze względu na obecność trzech grup - ...