sobota, 24 lutego 2024

S07 Droga do Kręgu Zmierzchu

 
No to w drogę

Trasa zapowiadała się na mało przyjemną. Pierwszy etap biegł po zamarzniętej równinie, potem - po przekroczeniu rzeki - spękane, martwe wąwozy oraz kamienisty, pofałdowany teren pnący się coraz wyżej i wyżej, aż do wzniesienia z Kłami. Thorak ocenił, że z jego tempem marszu, biorąc pod uwagę porę roku, bohaterowie powinni dotrzeć do celu trzeciego dnia podróży.

Czekanie nie miało sensu, więc drużyna ruszyła z samego ranka.

Grupa podążała według wskazówek Thoraka. Ich ścieżka biegła przez długi czas wzdłuż płytkiej, skutej cienką warstwą lodu rzeki Wstążka, dorzecza płynącej na wschodzie Zimowej Rzeki. Kiedy zaczęli zbliżać się do brodu, dwie postacie uformowały się w pobliżu z ziemi i skał. Po drugiej stronie rzeki dostrzegli poukrywane za głazami i pniami powalonych drzew kilka niskich, muskularnych istot okrytych kolczugami. Krasnolud o splątanych, czarnych włosach, odziany w purpurowe szaty wyszedł z ukrycia. Wrzasnął "Spodziewaliśmy się spotkać was w Eastling, ale to bez znaczenia. Tak czy inaczej zostaniecie ofiarowani naszemu mistrzowi", po czym rozpoczęła się walka.

Krasnoludy skupiły ogień na Sigalel, jednak nie zdołały jej powalić. Elfka wycofała się za pierwszą linię, podczas gdy Scorn spopielił zaklęciem dwóch strzelców, a następnie rzucił się na żywiołaki. Wkrótce dołączył do niego Raxis, zaś Brindal związał walką drugiego. Przewaga liczebna klanu Sabrak szybko stopniała, jednak wrogowie raz za razem kąsali bohaterów bełtami i magicznymi pociskami. Ostatecznie górą była wyczerpana drużyna. Ostatniego z nieprzyjaciół - pyskatego wodza, który “powitał” grupę - spalił zionięciem Raxis. Nie było sensu bawić się w przesłuchiwanie jeńców, to był ewidentnie patrol kultystów ściągnięty w stronę Eastling z powodu wiadomości wysłanej przez Thoraka. Po zabraniu kilku fantów z ciał krasnoludów (które Brindal utopił pod lodem Wstążki) bohaterowie ruszyli w stronę wąwozów.

Dalsza droga była bardzo ciężka, Morthos narzucił jednak szybkie tempo, zresztą nie wbrew woli pozostałych. Grupa pokonała labirynt wąwozów, następnie wspięła się na wzniesienie i w wąskiej wnęce rozbiła obóz. W nocy Brindal słyszał wycie i śmiech stada hienowatych, które przeszły przez równinę poniżej, jednak nie wyczuły drużyny albo nie uznały jej za wartościową zwierzynę. Rankiem bohaterowie zeszli w dół i ruszyli w stronę widocznego na horyzoncie wzniesienia. Zanim jednak przedostali się na drugą stronę, dostrzegli stare obozowisko pokonanych krasnoludów. Tam poznali Meldira.

Meldir był “kamiennym człowiekiem”, galeb-dhurem, toczącym pustelnicze życie na tym wymarłym pustkowiu. Uprzejmy i opanowany chętnie udzielał cennych informacji, odpowiadając na wszelkie pytania bohaterów. Potwierdził, że krasnoludy mieszkają w Kręgu Zmierzchu - miejscu, które jego samego odpycha. Z tego co mówił wynikało, iż Thorak nie skłamał w żadnej kwestii, również odnośnie pomocy żywiołaków ziemi przywołanych przez Dal-Nara. Zdaniem Meldira były to jednak złe istoty, przywołane z planu Chaosu Żywiołów - miejsca opanowanego przez demony, niemal tożsamego z Otchłanią. Galeb-dhur poprosił grupę by podczas dalszej części misji spróbowali uwolnić jego przyjaciela, Malgryma. Brodaty myśliwy został przez nich pochwycony i zabrany do świątyni.

Meldir miał dla nich jeszcze jedno ostrzeżenie. W pobliżu czaiły się drowy. Co najmniej dwa mroczne elfy przeszukiwały równinę. Wychodziły nocą, za dnia czając się w płytkim wąwozie kilka godzin drogi od miejsca, w którym drużyna aktualnie przebywała. Zdaniem galeb-dhura były równie złe, jak krasnoludy - zachowywały się agresywnie względem wszystkich napotkanych istot. Bohaterowie mieli możliwość ominięcia ich, jednak Sigalel i Brindal nalegali by się z nimi rozprawić. Wszyscy doszli zresztą do wniosku, że pozostawienie takiego zagrożenia za plecami może nie być najlepszym pomysłem.

Walka z droami była krótka i bardzo krwawa. Para elfów wraz z dwoma pająkami została zaskoczona przez drużynę. Mimo to oraz mimo tego, że Brindalowi udało się do nich podejść i zaatakować z zaskoczenia, dali silny opór. Sama silna wola nie wystarczyła jednak by zdołali pokonać bohaterów, na pewno nie za dnia i w sytuacji, kiedy pierwszy ruch należał do sprawnie zorganizowanych nieprzyjaciół. Drużyna zabiła zarówno drowy, jak i pająki. Nie był to wyłącznie dobry uczynek - przy ciele mężczyzny bohaterowie znaleźli magiczne krzesiwo, którego ogień był niewidoczny z zewnątrz.
Wkrótce potem bohaterowie zatrzymali się na noc. Następnego dnia zamierzali rozpocząć ostatni etap misji - zwiad i konfrontację z kultystami odpowiedzialnymi za zarazę.

S06 Przesłuchanie

 
Może w Eastling to mistrz oszustwa, ale Sigalel od razu skumała z kim ma do czynienia

Nieprzytomny krasnolud został zabrany do świątyni, razem z nieprzytomnym giermkiem i poranionymi bohaterami (szczęśliwie Brindal nie zaraził się plagą po ugryzieniu demona). Arveen miała “zająć się sprzątaniem” stodoły. W tym czasie grupa podzieliła się na dwie części, bo w pokonanym przeciwniku rozpoznano Thoraka, druciarza mieszkającego w Eastling od wiosny. Zamieszkał na skraju wsi, dwa domy od tego, który został spalony gdy jeden z jego mieszkańców zmienił się w demona.

Thorakowi nie wracała świadomość, więc część grupy udała się do jego domu na poszukiwanie informacji. Bohaterowie znaleźli sporo żarcia i piwa (potem Brindal zbadał dokładniej beczkę i okaże się, że było go zdecydowanie mniej), ale też spalony w połowie arkusz papieru. Leżał w zimnym kominku, jakby ktoś chciał zniszczyć zapisaną na nim wiadomość, ale papier zwęglił się tylko w połowie. Pozostała część była niezapisana.

Brindal pozostał na miejscu by dokładniej przeszukać wszystkie izby. W tym czasie Sigalel, Morthos i Raxis rozpoczęli przesłuchanie.

Rozmowa z Thorakiem nie była łatwa. Rudowłosy krasnolud wypowiadał się bardzo spójnie i wiarygodnie. Twierdził, że jest druciarzem, jednym z wielu braci żyjących w społeczności nieopodal Hammerfast. Sprowadził się do Eastling w poszukiwaniu lepszego życia. Nie rozumiał co się stało, choć domyślił się, że stracił zmysły i zaatakował bez powodu bohaterów. Nie winił nikogo za zranienie ani za uwięzienie, jednak nie przyznawał się do winy. Powiedział, że ostatnim co pamięta, było odczytanie znalezionego przy progu jego domu listu od kuzyna z Hammerfast. Dokładniejsze pytania Morthosa skierowały rozmowę w kierunku magii - czarów, uroków lub klątw zapisanych pomiędzy normalnymi słowami.

Thorakowi niemal się udało…

Sigalel dostrzegła jednak drobne spojrzenia w bok i uśmieszek, kiedy Scorn podsumował ciąg przyczynowo-skutkowy, prowadzący od czaru zaszytego w liście do mentalnej dominacji. Blef się nie udał.

Nie oznaczało to jednak, że Thora zaczął od razu mówić. Był coraz bardziej niespokojny, wręcz niestabilny, żądał gwarancji bezpieczeństwa. Ostatecznie stanęło na tym, że to Arveen z nim porozmawia - po tym, jak obiecała, że nie zostanie zabity, a jedynie sprawiedliwie osądzony. Podczas gdy wszyscy poza Raxisem poszli przeszukiwać dom Thoraka, przesłuchanie trwało nadal i doprowadziło do odkrycia - prawdopodobnie - cennych informacji na temat plagi otchłani.

Thorak przyznał się, że jest najmłodszym z trójki braci przewodzących klanowi Sabrak, wygnanemu dawno temu z zajmowanych ziem. Przybyli tu kierowani wizjami Zarnaka, czarnoksiężnika od dekad badającego niebezpieczne formy magii. Najstarszy z braci doprowadził resztki klanu do miejsca nazywanego Kręgiem Zmierzchu. Świątynia boga szlamów znajdowała się 2-3 dni drogi na północny-wschód od Eastling, pod ziemią. Wejście do niej miało się znajdować między czarnymi skałami zwanymi Zębami Ghaunadaura. Początkowo miejsce było nieprzyjazne, ale Zarnak, razem ze środowym bratem (o imieniu Dal-Nar) zdołali je ujarzmić. Klan odgruzowywał zasypane tunele i komnaty wspólnie z żywiołakami sprowadzonymi przez Dal-Nara. W tym czasie Thorak dostał zadanie infiltracji Eastling. Mieszkał tu spokojnie przez kilka miesięcy, jedynie sporadycznie dostarczając informacje agentom klanu Sabrak.

Kilkanaście dni temu otrzymał fiolkę z czerwonym płynem przetkanym złotymi żyłkami. Rozkazano mu wlać go do największej studni (i oczywiście nie czerpać stamtąd wody przez kilka kolejnych dni). To było źródłem przemiany miejscowych i wywołało zarazę. Thorak przyznał się, że ostrzegł Zarnaka o obecności bohaterów (to właśnie rytuał był zapisany na nadpalonym liście). Treść wiadomości brzmiała: "Bracie, grupa awanturników trafiła do Eastling. Mogą być dużym zagrożeniem. Jest wśród nich czerwony drakon oraz diabelstwo o dziwnych rogach. Nie znam ich zamiarów”.

Zdrajca nie potrafił powiedzieć jednoznacznie czemu klan przybył do Kręgu. Sądził, że Zarnak znalazł tam źródło potęgi, które pozwoliłoby mu zemścić się za krzywdy, jakich doznał klan Sabrak. Prawdopodobnie miał możliwość - dzięki rytuałowi albo jakiemuś artefaktowi - przejęcia kontroli nad demonami, w których przemieniały się ofiary plagi otchłani.

Nie chciał mieć nic wspólnego z Kręgiem Zmierzchu - narysował jednak prowizoryczną mapę do tego miejsca oraz zdradził hasło broniące dostępu ("Przyczajony pochłania wszystko").

Rozmowa z Ren naprowadziła wszystkich na możliwość, że rzekoma Enklawa, w której miała szukać pomocy gdyby grupa się nie rozdzieliła, była właśnie Kręgiem Zmierzchu. Symbolika nie zgadzała się idealnie, ale zbyt wiele łączyło te miejsca oraz charakter kultystów, by mógł być to zbieg okoliczności. Klan Sabrak robił prawdopodobnie interesy z Sadiel.
 
Drużyna wstępnie postanowiła zająć się sprawą. Szczegóły zostały omówione wieczorem w karczmie Spragniony Wół, prowadzonej przez niziołka imieniem Holfast Hornwood, mającego o wiele lepszy humor, niż w ciągu ostatnich dwóch tygodni. Wieść o znalezieniu leku na zarazę rozniosła się po Eastling i była na tyle wiarygodna, że na jedno ciemne wybrało się również kilkoro miejscowych. Podczas - bądź co bądź - uczty grupa razem z Vidanem, Ren i Arveen postanowiła o dalszych krokach. Grupie została zaoferowana nagroda w postaci starej wieży leżącej nieopodal Eastling w ramach wynagrodzenia za rozwiązanie problemu klanu Sabrak. Bohaterowie byli już w zasadzie przekonani by zająć się sprawą, ale był to miły gest, który skłonił ich również do rozważenia decyzji o osiedleniu się w pobliżu po zakończeniu zadania. Padła też decyzja, by Ren pozostała na miejscu - odebrana z ulgą przez zainteresowaną, której chodzenie po podziemiach nie łączyło się ze słowami “zysk” i “zabawa”.

Ta ostatnia padła na koniec ofiarą własnej pułapki. Flirt z Brindalem zakończył się - ku jej zaskoczeniu - zaakceptowaniem propozycji wspólnej kąpieli. Kiedy przyszło co do czego, Ren dała znać, że chciała jedynie trochę się poprzekomarzać, ale wzięła wspólną kąpiel z krasnoludem, podczas której oczywiście do niczego nie doszło. Potem oboje próbowali lekkiej gry “zakochanych”, ale raczej w ramach żartu, niż próby przekonania kogokolwiek, że obudziło się w nich jakieś uczucie.
Noc minęła wyjątkowo spokojnie. Rankiem drużyna, z uzupełnionymi zapasami, wyposażona przez świątynię w kilka eliksirów leczenia, ruszyła na północny-wschód ku Kręgowi Zmierzchu.

S44 Bitwa o Eastling

Cisza przed burzą   Azoth ani przez sekundę nie wzbraniał się od pomocy. Uznał, że najlepszą taktyką - ze względu na obecność trzech grup - ...