![]() |
| Cisza przed burzą |
Azoth ani przez sekundę nie wzbraniał się od pomocy. Uznał, że najlepszą taktyką - ze względu na obecność trzech grup - będzie atak na jedną i odwrócenie uwagi pozostałych. Na siebie chciał wziąć obowiązek dywersji. Z planu wynikało, że najdalej od pozostałych znajduje się domostwo, w którym przebywał Ósmy Krąg. Pierwotny plan zakładał więc, że Czwórka zaatakuje to miejsce, a Starcrusher zrobi hałas przy karczmie (a jeśli się uda, zredukuje liczbę napastników). Kwestią otwartą pozostało co zrobić z potencjalnymi patrolami przy wylotowych drogach.
Krótki zwiad Sigalel i Brindala pozwolił na ustalenie, że najemnicy mają tylko jedną grupę pilnującą drogi do Fallcrest. Ponieważ czasu było aż zanadto, bohaterowie razem ze starym drakonem przedostali się w pobliże tego patrolu i przygotowali do zlikwidowania najemników… ale okazało się, że byli to ludzie słabi, kiepsko wyszkoleni - a nade wszystko mało odporni na piekielne ognie wezwane przez Scorna. Jeden czar wystarczył by wszyscy padli trupem.
Mając dość czasu, bohaterowie odpoczęli, zjedli obiad z magicznego koszyczka i zaczęli dopracowywać dalszy plan. Kiedy zrobiło się ciemno, Brindal ruszył na krótki zwiad. Zauważył parę z Ósmego Kręgu rozmawiającą o wspólnej przyszłości, kiedy już skończą tę robotę i uda się im wyrwać “z tego wszystkiego”, sprawdził jak trudno będzie się przedostać do środka przez okna i potwierdził, że drzewo w pobliżu zostało oblane łatwopalną substancją (razem z Sigalel widzieli wcześniej jak najemnicy wylewają coś na nie).
Po powrocie krasnoluda plan uległ lekkiej zmianie. Azoth miał udać się w pobliże karczmy i czekać na jedną z dwóch rzeczy - hałasy lub zapalenie się drzewa, co miało sygnalizować, że ma przeprowadzić dywersję i odwrócić uwagę najemników albo kontakt ze strony Czerwonej Czwórki (na wypadek gdyby bohaterom udało się załatwić sprawę po cichu). Drużyna ruszyła w tym czasie pod domostwo.
Nie wszystko poszło zgodnie z planem, ale udało się załatwić sprawę po cichu.
Najpierw Brindal został dostrzeżony przez strażnika - przez szparę między okiennicami - co zaalarmowało najemników. Kiedy wparował do środka negocjować, wszyscy przygotowali się do walki i czekali w defensywie. Teoretycznie była nawet szansa na wynegocjowanie zmiany stron przez Ósmy Krąg, ale stawka podana przez Lanadora, ich przywódcę - kwota piętnastu tysięcy sztuk złota - była tak absurdalna, że Brindal prychnął i zaczął jatkę.
Walka była bardzo zaciekła. Wrogowie skupili swoją uwagę na Brindalu i Raxisie, co dało nieco pola manewru Morthosowi oraz Sigalel. Kiedy padli szeregowi żołnierze Czwórka miała już lekką przewagę. Duże znaczenie miało poświęcenie Raxisa - samodzielnie walczył z Lanadorem, który lał go biczem i ostrzem halabardy tak, że krew tryskała na ściany jak z fontanny. Wojownik dał jednak radę ustać, a kiedy bohaterom udało się zabić kolejnych czarowników, wynik walki był już przesądzony.
Lanador i Scarlet, jedna z czarownic pod jego rozkazami, poddali się. Reszta została unieszkodliwiona. Czwórka uwolniła mieszkańców domostwa, przepytała skrępowanych najemników (nie dowiadując się czegoś nowego - z wyjątkiem potwierdzenia, że imię Musa padło w kontekście wielkoluda, który ich wynajął) i zaczęła szykować się do dalszych działań.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz