środa, 24 września 2025

S43 W drodze do Eastling

 
Jaki tu spokój, sialalalaaa...

Wracając z Kamiennej Marchii bohaterowie zrobili sobie przystanek w Winterhaven, gdzie uzupełnili zapasy, dokupili wierzchowce i uraczyli mieszkańców kolejną, barwną opowieścią o swoich ostatnich wyczynach, którą jedynie lekko pokolorował Morthos. Po otrzymaniu wiadomości, że Hammerfast poważnie podeszło do tematu szmuglowania broni na tereny kontrolowane przez gnolli i podobnym podejściu ze strony Fallcrest, skierowali się do tego drugiego miasta z zamiarem zrobienia przystanku w Eastling. Gdzieś w pobliżu miał znajdować się punkt przerzutu, w którym ludzie odbierali towary od krasnoludów. Zanim dotarli do celu, otrzymali dwie niepokojące wiadomości.

Jako pierwszy odezwał się Nimozaran. Opowiedział o dużych siłach najemników, które zostały rozbite w pobliżu Fallcrest. Prawdopodobnie była to grupa szukająca Czerwonej Czwórki. Kilkanaście godzin później potwierdziły to słowa Ren, zmuszonej do ucieczki razem ze swoimi ludźmi. Kilka drużyn zbrojnych (i nie tylko zbrojnych) przejęło kontrolę nad Eastling, zatrzymując tych, którym nie udało się zbiec.

Po krótkiej naradzie Czerwona Czwórka ruszyła na pomoc. Wiedząc, że dotarcie do miasteczka jest kwestią co najmniej dnia, zdecydowała się nie stawiać wszystkiego na jedną kartę. Bohaterowie podróżowali szybko, ale też tak, by nie dotrzeć wyczerpanymi, dlatego nie jechali nocą i zdecydowali się na rozbicie obozu. Rankiem ruszyli w dalszą podróż.

Nieopodal Eastling, kiedy byli już pieszo (na wszelki wypadek, by nie stracić przewagi zaskoczenia), napotkali na trakcie dwa trupy najemników. Byli to prawdopodobnie ludzie okupujący miasteczko - zabici potężnymi cięciami szabli. Sigalel usłyszała odgłosy pościgu z gęstwiny. Z wierzchołka drzewa było widać zbrojnego w zielonym pancerzu, który dopadł i rozpłatał trzeciego najemnika. Kilka minut później ów wojownik dotarł, ciągnąc za sobą trupa pokonanego wroga.

Okazało się, że jest to sojusznik, a przynajmniej potencjalny sojusznik. Zielonoskóry, stary drakon, który przedstawił się jako Azoth Starcrusher. Ucieszył się z widoku Czerwonej Czwórki, ponieważ poszukiwał jej - a konkretnie Raxisa. Opowiedział nieco o sobie. Był to weteran grupy Maruderów z Harkenwold, działającej do około dziesięciu lat temu w obszarze Doliny Nentir. Azoth nie rozwodził się nad przyczynami rozpadu grupy, wspomniał jedynie, że inni zapomnieli o swoich powinnościach. Wspomniał również, że zrobił krótki zwiad i dowiedział się co nieco o najemnikach okupujących Eastling. Były to następujące grupy:

Ósmy Krąg - grupa spokrewnionych ze sobą czarowników oraz ich stryjem, Lanadorem, znanym wojownikiem z Sarthel. Zajęli samotną chatę na uboczu, gdzie trzymają wieśniaków oraz ludzi Ren.

Sennel i Venar - genasi wody i diabelstwo, które przybyły z dalekiego wschodu (za oceanem) dwa lata temu i od tamtej pory wsławiły się jako bezwzględni łowcy nagród. Najmują do pomocy różnych wojowników, zawsze z okolic, w których będą polować. Zajęli świątynię, trzymają Evendura i Arveen.

Porzuceni - czwórka wychowanków z Sarthel, która dorobiła się reputacji doskonałej grupy najemników. Są dość praworządni, więc z jakiegoś powodu musieli zostać zmuszeni do współpracy. Przebywają pod Spragnionym Wołem razem z obsługą karczmy.

Ich dowódcą miał być ogromny humanoid, co do którego tożsamości Czerwona Czwórka nie miała wątpliwości - był to Musa, upiór nasłany przez Zajadłą.

środa, 10 września 2025

S42 Biała Przełęcz

 
Biegnij Raxis, biegnij!

Po zwycięskiej walce bohaterowie siadają w spokoju by rozmówić się ze znanymi goblinami. Slack, Lorg i Uzuti z Wypalonych Jaskiń szukali nowego miejsca dla swojego plemienia. Przeganiani z miejsca na miejsce po Kamiennej Marchii schronili się w brudnej, mokrej jamie, nie nadającej się na dłuższą metę na siedzibę plemienia. Dziura w ziemi, którą eksplorowali, wydawała się atrakcyjna… choć zbyt atrakcyjna w praktyce nie była. Bohaterowie doradzili goblinom by zastanowili się nad przejęciem kompleksu. Po oczyszczeniu go z pająków nadawał się znakomicie. Teoretycznie było ryzyko, że ktoś od spodu otworzy ponownie przejście do Podmroku, jednak takie prace dałoby się słyszeć z dużym wyprzedzeniem.

Gobliny opowiedziały sporo na temat sytuacji w Marchii, w zasadzie potwierdzając to, co bohaterowie wiedzieli lub podejrzewali. Ich zdaniem Grax chciał zbudować jakąś cywilizację i nie było powiedziane, że hoduje wojsko by zalać krwią Dolinę Nentir. Slack wspomniał co nieco o słowach, które przypisywano staremu, samozwańczemu prorokowi o imieniu Balgu - gnollowi żyjącemu z dala od innych w miejscu zwanym Suchym Wzgórzem. Jego zdaniem Czarnym Kłom najmocniej zależało na wojnie i wypełnianiu woli Yeenoghu. Klan Jednookiego widział jednak więcej korzyści z budowy kultury opartej o prawa - może surowe i niesprawiedliwe, ale respektowane przez wszystkich.

Dalsza droga do Białej Przełęczy przebiegła o tyle bez problemów, że Czwórka nie napotkała kolejnych przeszkód, jednak bohaterom nie udało się nadrobić drogi na tyle, by dopaść posłów Zajadłej wystarczająco wcześnie. Musieli ścigać ich w głąb wąwozu i złapali kilkaset metrów przed wejściem do tunelu prowadzącego pod górami na tereny kontrolowane przez smoczycę.

Zorea, ulubienica Zajadłej, faktycznie była w towarzystwie grupy wojowników i białopiórej sowoniedźwiedzicy, jak zgadywał Togrim. To, czego uwolniony krasnolud nie wiedział, to plany czarownicy. Kiedy tylko Czerwona Czwórka zbliżyła się do ściganej grupy, Zorea krzyknęła “Opuśćcie broń, mam dla was propozycję!”. Zaproponowała by ona i wybrany członek drużyny spotkali się na środku wąwozu, omówili warunki w spokoju, a potem przekazali swoim towarzyszom co ustalono. Padło na Brindala.

Zorea chciała zawrzeć sojusz. Czerwona Czwórka idealnie nadawała się do pomocy przy eliminacji Zajadłej. Zaproponowała przekazywanie informacji i potencjalną pomoc w przygotowaniu zasadzki na smoczycę, oferując dodatkowo fanty z jej skarbca. Nie tylko miała ochotę zemścić się za krzywdy doznane w dzieciństwie, ale również zająć miejsce Zajadłej, którą uważała za niedojrzałą, mściwą i głupią. Problem stanowiła jedynie eskorta - trzeba było wyeliminować wszystkich świadków.

Tak też się stało.

Potyczka była krwawa i zaciekła, ale jednostronna. Po wszystkim Morthos zajął się spopielaniem ciał. W międzyczasie grupa ustaliła kanał komunikacji z Zoreą (magiczne kamienie inicjujące chęć rozmowy, a faktyczne informacje przekazywane zwrotnie przez rytuał). Wiedźma wspomniała, że Arlinn została zdemaskowana jako kapłanka Kruczej Królowej. Grax miał zabrać ją do siedziby swojego klanu, gdzie razem ze starszyzną miał pożreć zdrajczynię w rytualnym mordzie. Zorea była pewna, że klan Zaar założył osadę nad ruinami legendarnego Vor Sullak. Dysponowała tajną drogą przez podziemną rzekę, która prowadziła do labiryntu pod tym miastem tieflingów. Czarna Pieczęć - magiczny amulet - miał otwierać drogę prowadzącą przez tereny nieumarłych. Jej zdaniem nic nie wskazywało na to, by Jednookiemu mogło zależeć na powrocie Fleshrippera - prędzej już na ekspansji i podniesienia poziomu życia gnolli. Po “ograbieniu” czarownicy ze wszystkiego, co cenne, bohaterowie pożegnali się i ruszyli - po krótkiej naradzie - na spotkanie z Balgu.

Suche Wzgórze okazało się być idealne dla mięsistej odmiany peyotlu, rosnącego kępkami w pobliżu jaskini “proroka”. Stary gnoll zachowywał się dokładnie tak, jak można się było po nim spodziewać. Był srogo naćpany, ale zdumiewająco spójny w swoich wypowiedziach. Nie bawił się we wszechwiedzę, więc początkowo był zaskoczony obecnością istot innych ras w pobliżu swojej samotni, szybko jednak zaczął swój słowotok.

Jego zdaniem Grax Jednooki, dzięki majątkowi, wiedzy i mocy czerpanej z paktu zawartego po sześciu dniach, sześciu godzinach i sześciu minutach debaty z czartem służącym Asmodeuszowi, pragnął zbudować prawdziwą cywilizację. Ekspansja, jeśli już, miała skierować się na zachód, w głąb Kamiennej Marchii. Jedynym realnym wrogiem stojącym na przeszkodzie do realizacji tego planu były Czarne Kły - no, może z wyjątkiem pretendentów do “tronu”, których prawdopodobnie obdarzony magiczną długowiecznością Grax kasował jednego po drugim. Na prośbę Czerwonej Czwórki “prorok” obiecał skontaktować się z nim magicznie i ostrzec przed zabójstwem Arlinn Blackward, wysłanej prawdopodobnie właśnie w tym celu - by duch Fleshrippera mógł przejąć kontrolę nad Jednookim i sprowadzić na Dolinę Nentir rzeź.

Spotkanie z Balgu było dość krótkie. Grupa wyniosła z niego nie tylko informacje, ale również mały zapas kaktusa, który wcale a wcale nie wpłynął na Brindala, który jako jedyny się nim poczęstował. Skaczący jak przy niskiej grawitacji (ale wcale nie unoszący się szczególnie wysoko) krasnolud ruszył jako pierwszy na szlak prowadzący z powrotem do Doliny Nentir.

S44 Bitwa o Eastling

Cisza przed burzą   Azoth ani przez sekundę nie wzbraniał się od pomocy. Uznał, że najlepszą taktyką - ze względu na obecność trzech grup - ...