środa, 13 sierpnia 2025

S41 Kamienna Marchia

 
Togrim z radością przyjął odświętne ciuchy Brindala

Uratowany krasnolud przedstawił się jako Togrim z Terrelton. Ten szpakowaty, niski krasnolud o zapadniętych oczach i przekrzywionym nosie był skrajnie wyczerpany, niedożywiony i odwodniony. Na jego ciele było widać liczne strupy o świeże blizny. Mimo stanu zdrowia trzymał się nieźle, przynajmniej mentalnie.

Jego zdaniem Hammerfast i całej Dolinie groziło wielkie niebezpieczeństwo. Gnolle pod wodzą Graxa Jednookiego zyskały na liczebności, stały się dobrze odżywione i wyposażone - niestety w broń, która dociera do nich od nieświadomych lub obojętnych krasnoludów. W Hammerfast mówiło się o dużych ilościach broni zamawianych przez kupców z zachodu. Broni było zbyt dużo, żeby tłumaczyć to potrzebą obrony. Śledztwo w mieście wykazało, że oręż przechodził przez ręce kilku pośredników, by ostatecznie dotrzeć gdzieś za Winterhaven, prawdopodobnie do Kamiennej Marchii. Zapłata była w złocie, często z czasów Bael Turath. Togrim rozmawiał z jednym kupcem, któremu zamknięto usta takim złotem i groźbami. Kupiec (Beldar Steelboot) zdecydował się porozmawiać nim pełen obaw o to, czy ten kruszec nie służy do budowy armii do podboju Doliny Nentir. Togrim odkrył, że docelowymi odbiorcami są gnolle. Inteligentne, na wpół cywilizowane, rządzone przez jednookiego wodza nazywanego Grax. Razem z kilkoma innymi osobami, Togrim chciał podjąć próbę przeniknięcia do siatki handlowej by odkryć tożsamość docelowych kupców. Szybko zostali odkryci i wtrąceni do klatki. Siedząc w niej widzieli czarnowłosą krasnoludkę rozmawiającą z Graxem niemal jak równy z równym. Doszło jednak do spotkania gnolli z czarownicą (wysłanniczką Zajadłej) oraz Tygrysimi Szponami, podczas którego krasnoludka została zdemaskowana jako szpieg. Pobito ją i wrzucono na wóz, który miał jechać w głąb Kamiennej Marchii.

Togrim wskazał drużynie dwa potencjalne kierunki. Biała Przełęcz to kierunek, który mogli obrać posłańcy Zajadłej. Bohaterom na pewno nie uda się wyciągnąć nic z gnolli, które żyły w Kamiennej Marchii, a kompletnie bez szans byli przy przesłuchiwaniu Czarnych Kłów, które z Graxem mają jedynie sojusz. Kluczowe informacje mogli mieć posłowie smoczycy, których krasnolud widział w obozie: kilku wojowników Tygrysich Szponów, czarownica i być może jakaś oswojona bestia (nie wprowadzona do obozu). Jeśli grupa chciałaby się dowiedzieć czegoś więcej o Arlinn i ewentualnym obozie Jednookiego, posłowie musieli mieć o tym solidną wiedzę, ponieważ to oni powiedzieli coś, co sprawiło, że Blackward została uwięziona. Drugą z opcji był Czarci Totem. Umowna granica Kamiennej Marchii, która została postawiona dekady temu przez gnolle. Znajdowała się za Winterhaven, na granicy jałowych ziem będących obecnie pod panowaniem ziomków Graxa Jednookiego. Totem miał być zdaniem Beldara (kupca, który wygadał się Togrimowi) miejscem wymiany towarów między gnollami a pośrednikami z Doliny Nentir.

Długa debata zakończyła się decyzją o porzuceniu planów ruszenia w głąb Kamiennej Marchii. Samobójczy rajd do Vor Sullak mógł się zakończyć tylko w jeden sposób. Do oceny sytuacji niezbędne było pozyskanie większej ilości informacji. Posłowie Zajadłej idealnie nadawali się na kolejny cel. Nie tylko mogli dostarczyć cenną wiedzę, ale zlikwidowanie ich samo w sobie było dobrym uczynkiem.

Wędrując na północ w stronę Białej Przełęczy, bohaterowie usłyszeli coś, czego absolutnie nie spodziewali się usłyszeć - wołania o pomoc. Dwa gobliny (jak się okazało, starzy znajomi z Wypalonych Jaskiń) desperacko broniły się przed olbrzymim pająkiem. Kolejny wciągał w głąb stromych schodów prowadzących pod ziemię trzeciego zielonoskórego, oplątanego sieciami. Nie zastanawiając się długo Raxis zaszarżował.

Walka była długa i męcząca. W środku czekały nie tylko dwa wielkie pająki, ale też rój małych, a wszystkim przewodziła chitynowa potworność - drider, monstrualna mieszanka pająka i drowa, bez wątpienia przybysz z Podmroku. Wrogowie okazali się być bardzo wytrzymali, ale nie byli w stanie poradzić sobie z dobrze zgraną, doskonale współpracującą, Czerwoną Czwórką.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

S44 Bitwa o Eastling

Cisza przed burzą   Azoth ani przez sekundę nie wzbraniał się od pomocy. Uznał, że najlepszą taktyką - ze względu na obecność trzech grup - ...